Odkąd pamiętam fascynowały mnie
długie włosy
Zaczęłam
zapuszczać gdy miałam około 6 lat. Uwielbiałam wtedy chodzić w
warkoczykach, byłam na nie totalnie uparta i każda próba uczesania
mnie w kitkę kończyła się moim krzykiem :P Miałam wtedy naprawdę
ładne włosy :)
Komunia
Później naszedł mnie
kaprys ścięcia do brody :/ Pożałowałam tego natychmiast… :D
LICEUM: Potem już tylko uparcie
zapuszczałam. I zawsze chodziłam w rozpuszczonych. Pozwalałam im
robić co tylko chciały, rosły sobie, a ja się nimi nie
przejmowałam. Przez kilka lat moje włosy nie widziały nożyczek
(osiągnęły wtedy nawet ponad metr długości, bo sięgały mi za
pośladki). Katowałam je słońcem, wiatrem, deszczem, spaniem na
nich i pierwszymi lepszymi szamponami. Oszczędziłam im jednak
farbowania, prostownicy itp.. Zaczęły się szybko przetłuszczać,
praktycznie co drugi dzień nadawały się do mycia. Elektryzowały
się, troszkę puszyły, plątały – ta skłonność została im
do dziś.
Przez 2,5 roku w ogóle nie podcinałam
końcówek…
Wreszcie nadeszła studniówka.
Wymarzyły mi się fale retro, ale moje włosy za nic nie chciały
się tak ułożyć, prostowały się niemal natychmiast. Wtedy
podcięłam sobie włosy o jakieś 10-15 cm. Przesuszone, rozdwojone
i nie do uratowania włosy sięgały znacznie wyżej, ale ja byłam
uparta, bo chciałam mieć długie. Fryzjerka ponawijała mi włosy
na wałki – loki wytrzymały kilka godzin ;) Nim wróciłam do domu
po studniówce były już prawie proste ;)
Widać w jak koszmarnym stanie miałam końcówki, tutaj pozlepiane lakierem po nieudanej fryzurze
Wakacje przed studiami –
2009 r.
STUDIA: Moje włosy były bardzo
długie, a ja wtedy postanowiłam zrobić dla nich coś bardzo
dobrego, czyli obcięłam do łopatek
Odżyły i były naprawdę piękne, lśniące i gęste. Zrobiłam
tylko jeden błąd, którego żałuję do dziś – kazałam sobie
wycieniować… (Ten błąd kosztował mnie później rozdwojonymi
końcówkami na różnej długości. Żeby się ich pozbyć
musiałabym zrobić sobie grzywkę, tego jednak bardzo nie chciałam).
2009 r.
Były dla mnie za krótkie i zaczęłam
znów zapuszczać…
…a po roku znów skróciłam o jakieś
10 cm.
2010 r.
Historia znów się powtórzyła,
ponieważ kolejny rok włosy czekały na podcięcie, a rozdwojonych
końcówek miałam mnóstwo! Cały czas były katowane złymi
warunkami atmosferycznymi, spaniem w rozpuszczonych i szamponami z
SLS. Raz na kilka miesięcy zdarzyło mi się nałożyć po myciu
odżywkę na 2 minuty.
Ponad 20 cm moich włosów było suche,
strączkowało się.
2011 r.
W marcu tego roku stwierdziłam, że
mam dość swoich końcówek. Zaczęłam szukać w Internecie
informacji o zapobieganiu rozdwajania. Trafiłam na wątek o
olejowaniu i od tego wszystko się zaczęło
Wręcz pochłaniałam informacje dotyczące pielęgnowania, diety
itp. Poszłam do fryzjera i skróciłam włosy o 20 cm. Mam jeszcze 5
cm porozwajanych, ale to pójdzie w dwóch kolejnych rzutach już
wkrótce
Ale póki co moje włosy wyglądają
tak. Równy miesiąc od kiedy naprawdę zaczęłam o nie dbać
2013 r.
Typ włosów: średnioporowate (choć
nie mam pewności), średniej grubości (choć zdarzają się i
cienkie i grube), przetłuszczające się, ze starymi porozdwajanymi
końcówkami, proste, ale czasem lubią się falować na końcach,
przy dobrym świetle (np. na słoneczku) nabierają cudownych
ciepłych refleksów, które bardzo lubię
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz